Młodzież 2.0 – Relacje, Odporność, Reakcja. Wyjątkowe warsztaty w naszej szkole

W naszej szkole odbyło się spotkanie w ramach ogólnopolskiego projektu „Młodzież 2.0 – Relacje. Odporność. Reakcja.”. Inicjatywa realizowana jest przez Stowarzyszenie Marek Saganowski Sport Evolution jako zadanie ze środków Narodowego Programu Zdrowia (NPZ) finansowane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Głównym celem wydarzenia była otwarta rozmowa z młodzieżą o tym, jak radzić sobie z hejtem, jak stawiać granice, oraz jak nie zgubić siebie w świecie pełnym presji i mediów społecznościowych.

Goście i prelegenci spotkania

W spotkaniu wzięli udział eksperci i praktycy, którzy podzielili się z uczniami swoimi doświadczeniami:

• Marek Saganowski – były reprezentant Polski w piłce nożnej, piłkarz grający m.in. w Ekstraklasie oraz w ligach zagranicznych (we Francji i Portugalii), trener i ambasador projektu,
• Marta Daniewska – menedżerka sportu, przez 14 lat zarządzająca klubem piłkarskim, była prezes Motoru Lublin, koordynatorka projektu,
• Rafał Koszyk – psycholog sportowy i społeczny, znany w sieci jako „Racjonalny Psycholog”,
• Michał Sawulski – psycholog,
• Jacek Skrzyniarz – trener i ekspert wspierający młodzież.

Granica między żartem a przemocą

Wydarzenie rozpoczęła projekcja krótkiego materiału wideo opowiadającego o nastolatce mierzącej się z codziennym hejtem w sieci.

Rafał Koszyk zwrócił uwagę na to, jak technologie wpływają na nasz poranek:

„Jaka jest Wasza pierwsza myśl po przebudzeniu? Czy pierwszym odruchem jest sięgnięcie po telefon?”

Psycholog podzielił się własnym doświadczeniem – jego publikacje również bywają celem osób, które chcą bez powodu sprawić komuś przykrość. Zaznaczył, że nawet dorosły człowiek po przeczytaniu rano wyzwisk traci energię do działania, a raniące słowa zostają w głowie na długo.

Podczas dyskusji padła kluczowa definicja:

• Prawdziwy żart ma miejsce tylko wtedy, kiedy śmieją się z niego obie strony – zarówno osoba żartująca, jak i ta, której żart dotyczy.
• Jeżeli osoba, z której się żartuje, nie śmieje się – jest to agresja i wyśmiewanie.
• Gdy ktoś mówi: „Przestań, to mnie nie śmieszy”, jedyną właściwą reakcją jest natychmiastowe zaprzestanie.

Prowadzący przypomnieli, że motywacją hejterów jest najczęściej zazdrość lub próba rozładowania własnych frustracji. W chwilach zwątpienia warto zwrócić się do najbliższych osób, by przypomnieć sobie, kim naprawdę jesteśmy.

Siła drużyny – lekcja Marka Saganowskiego

Marek Saganowski opowiedział młodzieży o presji, z jaką mierzył się na stadionach przed kilkudziesięciotysięczną publicznością. Wspomniał mecz o Superpuchar, w którym w 85. minucie jego drużyna przegrywała 0:1:

• Po podyktowanym rzucie karnym nie trafił do bramki.
• Sędzia nakazał powtórzenie strzału, z błędu bramkarza. Lecz druga próba również zakończyła się niepowodzeniem.
• Drużyna przegrała, a z trybun i w mediach popłynęła ogromna fala krytyki i gwizdów.

Kluczowy okazał się jednak kolejny dzień w klubie. Ówczesny trener Jan Urban oraz koledzy z szatni nie odwrócili się od niego – powiedzieli: „Nic się nie stało, każdemu się zdarza, za rok wygramy razem”.

Gdy kilka dni później znów musiał podejść do rzutu karnego, a trybuny gwizdały bał się strzelić. Trener jednak nie zmienił zdania i tym razem strzelił gola. Morał dla uczniów: Nigdy nie jesteście sami. W trudnych momentach Waszą drużyną są przyjaciele, rodzice i nauczyciele – warto szukać u nich wsparcia.

Przełamywanie stereotypów i siła relacji – doświadczenie Marty Daniewskiej

Podczas spotkania z młodzieżą poruszono tematy, o których na co dzień często boimy się mówić głośno: presję środowiska, hejt, lęk przed oceną oraz znaczenie bezpiecznych relacji.

Gdy hejt wkracza w codzienne życie

Pani Marta przez 14 lat zarządzała klubem piłkarskim, pełniąc m.in. funkcję prezes Motoru Lublin. Od początku mierzyła się ze stereotypami i krzywdzącymi opiniami, że piłka nożna nie jest miejscem dla kobiet. Z czasem hejt przeniósł się z trybun pod jej prywatny dom – stały tam obce samochody, a zwykłemu wyjściu na ulicę towarzyszył paraliżujący lęk przed atakiem.

Co pomogło jej przetrwać ten okres? Tradycja spotkań po meczach i rozmowy z zaufanymi ludźmi. To właśnie bliskie relacje i świadomość, że nie jest sama, dały jej siłę, by nie ugiąć się przed strachem.

Odrzućcie więzienny slang – reagowanie to odwaga, nie zdrada

Podczas rozmowy padło pytanie o popularne w internecie zwroty, którymi młodzież obrzuca się na korytarzach: „sześćdziesiona” czy „frajer”.

• Prowadzący przypomnieli, skąd te określenia naprawdę pochodzą: art. 60 Kodeksu karnego dotyczy instytucji małego świadka koronnego w środowisku przestępczym.
• Powtarzanie bezrefleksyjnych haseł z TikToka jest nie tylko manipulacją, ale służy agresorom do jednego celu – zastraszenia świadków, by nikt nie odważył się zgłosić przemocy.

Wniosek był jednoznaczny: zgłaszanie agresji, przemocy i wyśmiewania jest obowiązkiem. Prawdziwą dojrzałością i bohaterstwem jest stawanie po stronie słabszego, a nie chronienie tych, którzy krzywdzą.

Jak wygląda Twój powrót do domu?

Prowadzący zwrócili uwagę na codzienną samotność wielu nastolatków. Scenariusz po szkole często wygląda tak samo:

– „Jak było w szkole?”

– „Dobrze.”

– „Powiesz coś więcej?”

– „Nie.”

Zamykamy się w pokojach, siadamy do Fortnite’a i uciekamy przed rozmową z rodzicami czy rówieśnikami. Boimy się przyznać do gorszego dnia czy słabości, paraliżuje nas wstyd.

Dotyczy to również naszych pasji. Jeden z prelegentów otwarcie przyznał, że w wolnym czasie układa klocki LEGO i zbiera karty Pokémon – po czym na sali od razu znaleźli się uczniowie, którzy wyciągnęli własne kolekcje. Twoje hobby nie musi podobać się wszystkim i nikt nie ma prawa go oceniać jako „dziecinne”. Jeśli pasja sprawia Ci radość i nikogo nie rani – jest wartościowa.

Minuta, która resetuje stres: metoda sportowców

Życie, tak jak sport, bywa bezlitosne i potrafi przynieść gorzkie chwile. Marek Saganowski podzielił się prostą, jednominutową techniką oddechową na obniżenie pulsu i opanowanie gonitwy myśli, z której korzystają czołowi zawodnicy na świecie (m.in. Robert Lewandowski przed rzutem karnym):

1. Zamknij oczy.
2. Weź spokojny, głęboki wdech licząc w myślach do 4.
3. Wypuszczaj powietrze przez kolejne 4 sekundy.
4. Powtórz cykl 3 razy.

Gdy cała sala wykonała to ćwiczenie, niemal wszyscy skupili się wyłącznie na liczeniu i oddechu. Właśnie na tym polega kontrola emocji – w ułamku sekundy odcinamy hałas z zewnątrz, wracamy do równowagi i przypominamy sobie, że w trudnych momentach zawsze możemy poprosić o wsparcie.

Przedsięwzięcie w naszej szkole było z inicjatywy p. Agnieszki Bienias.